Salât (Namaz) niçin Muhammediyye Fassı'nda anlaşılır kılınır?

Salât kavramı, Kur'ân'da "yöneliş, ulaşma, bağ kurma, duâ" anlamlarını taşır ve tasavvufta beş vakit namazdan Salât-ı Dâimûn'a uzanan mertebeli bir kavram olarak işlenir². Muhammediyye Fassı'nda salâtın anlaşılması, Hakîkat-i Muhammediyye'nin kâinat nizamındaki merkezi konumuyla yakından ilişkilidir³. Zira kâinat, baştan sona bir salât halindedir; her ayet bize bir bilgi verir ve bu, sadece belirli hareketler yapmak değildir⁴·⁵. Salât, namaz kelimesiyle sınırlanamayacak kadar geniş bir hakikati ifade eder; namaz, salâtın eylem yönüne dönük bir ifadesidir, salât ise bütün mertebe ve makamlarda kılınan namazların hepsini kapsar⁶. Peygamber Efendimiz'in "namaz müminin miracıdır" ve "salât gözümün nurudur" ifadeleri, bu salâtın beşeriyet namazı değil, rububiyet namazı olduğunu gösterir. Bu durumda kul, Rabbinin namazını kılar ve Rab de kulda salâtta olan olur, yani ubudiyet gerçekleşir; bu, kulun fiili olan ibadet değil, Hakk'ın fiili olan ubudiyettir⁷. Salâtın bu geniş ve derin anlamı, Muhammediyye Fassı'nda, Hakîkat-i Muhammediyye'nin kâinatın her zerresinde tecelli eden bir "kün" emriyle sürekli bir namaz halinde olduğu idrakiyle bütünleşir. Bu bağlamda, sâlikin salâtı, kâinatın bu sürekli namazına şuurla eşlik etmesi ve her anını Hak'ın huzurunda olduğunun şuuruyla yaşamasıdır.