Tasavvufta Sohbet kavramının tanımı nedir?

Sohbet, tasavvufî eğitimin temel bir metodudur ve yazılı bilgi (kitap) ile sözlü bilgi (ders) arasında bir köprü vazifesi görürken, en güçlü aktarım olan kalpten kalbe feyiz aktarımını da içerir. Bu manevi yoldaşlık, mürşidin müridlerle yaptığı irşad toplantıları şeklinde tezahür eder². Ebû İshak'a göre tasavvuf, sırların saflığı ve Allah'ın rızasına uygun amelleri işlemekle birlikte, isteğe bağlı olmaksızın halk ile sohbet etmektir³.

Gerçek tasavvuf sohbetleri, yani tevhid sohbetleri, kişiyi kendi özüne döndürme gayesi taşır. Eğer bir grup, üyelerini kendi hakikatlerine dönük bir çalışma içine sokmuyorsa, o gruba gerçek manada tasavvuf denemez; bu tür sohbetler ancak şeriat veya tarikat sohbeti seviyesinde kalır, hakikat ve marifet sohbeti olmaz¹. Tasavvuf sohbetleri, zahirî değil, bâtınî bir sahada gerçekleşir ve bu sohbetleri anlamak için zaman ve sistemi bilmek gerekir⁴. Sohbet ehli, sıdkın temsilcisi, ihsan hâlini yaşayan, manevi hayata yönelten ve Sünnet-i Seniyye'ye sıkı bağlı olan kamil müminlerdir. Hatta bazı durumlarda sohbet sessiz dahi olabilir; mürşidin teveccühüyle gerçekleşen bu hâl sohbeti, sözlü iletişimin ötesinde bir feyiz aktarımıdır.