Terzibaba'nın Îseviyye Fassı şerhinde altını çizdiği özgün noktalar nelerdir?

Terzibaba, Îseviyye Fassı şerhinde harflerin bâtınî anlamlarına odaklanarak özgün yorumlar sunar. Özellikle "Se" harfinin üç noktalı oluşunu "Teslis hakikati" ile ilişkilendirir ve bu teslisin Zât, İrade ve Kavil'den oluştuğunu ifade eder¹·². Bu, harflerin sadece fonetik veya yazılı semboller olmanın ötesinde, ilâhî mertebeleri ve hakikatleri barındırdığına dair bir tasavvufî idrâkı ortaya koyar. Harflerin aynı karakterde olup noktaların değişmesiyle farklı anlamlar kazanması, Terzibaba'ya göre tesadüfî değildir ve her noktanın bir hikmeti vardır.

Bir diğer özgün nokta, "Be" harfinin altındaki tek noktanın yorumudur. Terzibaba, "Be" harfinin altındaki noktanın, zahir ile bâtın arasındaki dengeyi temsil ettiğini belirtir. Çocukların oynadığı tahtaravalliye benzeterek, hangi tarafa ağırlık verilirse diğer tarafın havalanacağını ifade eder³. Bu, sâlikin iç ve dış âlemi arasındaki dengeyi kurma çabasını ve bu dengenin sürekli bir değişim içinde olduğunu vurgular. Bu yorum, mîzân kavramının Terzibaba'nın düşüncesinde harfler üzerinden de nasıl tezahür ettiğini gösterir.

Terzibaba'nın bu yorumları, harflerin sadece birer işaret değil, aynı zamanda ilâhî hakikatlerin tecellî mahalli olarak görüldüğü tasavvufî geleneğin bir devamıdır. Bu yaklaşım, harflerin ve kelimelerin derinlikli anlamlarını keşfetme yoluyla mârifetullah'a ulaşma çabasını yansıtır. Ancak verilen kaynaklarda Îseviyye Fassı'nın genel içeriği veya Hz. İsa'nın özelde hangi hikmetlerle ele alındığına dair daha fazla ayrıntı bulunmamaktadır.