Âl-i İmrân Sûresi 49. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Âl-i İmrân 49Cüz 3 · Sayfa 56

Âl-i İmrân Sûresi 49. Âyet

آل عمران

Verasûlen ilâ benî isrâ-île ennî kad ci/tukum bi-âyetin min rabbikum(s) ennî aḣluku lekum mine-ttîni kehey-eti attayri feenfuḣu fîhi feyekûnu tayran bi-iżni(A)llâh(i)(s) veubri-u-l-ekmehe vel-ebrasa veuhyî-lmevtâ bi-iżni(A)llâh(i)(s) veunebbi-ukum bimâ te/kulûne vemâ teddeḣirûne fî buyûtikum(c) inne fî żâlike leâyeten lekum in kuntum mu/minîn(e)

Allah, onu İsrailoğullarına bir Peygamber olarak gönderecek (ve o da onlara şöyle diyecek): "Şüphesiz ben size Rabbinizden bir mucize getirdim. Ben çamurdan kuş şeklinde bir şey yapar, ona üflerim. O da Allah'ın izniyle hemen kuş oluverir. Körü ve alacalıyı iyileştiririm ve Allah'ın izniyle ölüleri diriltirim. Evlerinizde ne yiyip ne biriktirdiğinizi size haber veririm. Eğer mü'minler iseniz bunda sizin için elbette bir ibret vardır."

Bu ayet, Hz. İsa'nın İsrailoğullarına gönderilişini ve mucizelerini anlatmaktadır. Ayetteki anahtar kavramlar, peygamberlik misyonunu, mucizelerin mahiyetini ve ilahi iznin önemini vurgulamaktadır.

1رَسُولًاr-s-l

Kök:ر س ل—Allah tarafından belirli bir mesajla gönderilen elçi, peygamber.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Resûl, 'irsâl' (göndermek) kökünden türemiştir ve bir mesajı iletmek üzere gönderilen kişiyi ifade eder. Ayette Hz. İsa'nın İsrailoğullarına Allah'ın elçisi olarak gönderildiğini belirtir, bu da onun peygamberlik görevini ve ilahi bir misyonu olduğunu gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Resûl, Allah'tan haber getiren ve şeriatla gönderilen kişidir. Bu ayetteki 'resûlen' ifadesi, Hz. İsa'nın sadece bir haberci değil, aynı zamanda İsrailoğullarına yeni bir şeriat veya mevcut şeriatı teyit eden ilahi hükümlerle gönderilmiş bir peygamber olduğunu vurgular.

2بِـَٔايَةٍe-y-y

Kök:أ ي ي—Allah'ın varlığına, birliğine veya peygamberin doğruluğuna delalet eden açık işaret, mucize.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Âyet, 'alâmet' (işaret) anlamına gelir. Burada Hz. İsa'nın getirdiği mucizelerin, onun peygamberliğinin ve Allah'tan geldiğinin açık birer delili olduğunu ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Âyet, 'burhan' (kanıt) demektir. Ayetteki 'bi-âyetin' ifadesi, Hz. İsa'nın gerçekleştireceği olağanüstü fiillerin, onun Rabbinin elçisi olduğuna dair kesin ve inkar edilemez kanıtlar olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'âyet' kelimesi, genellikle Allah'ın kudretini ve birliğini gösteren kozmik işaretler veya peygamberlerin doğruluğunu kanıtlayan mucizeler için kullanılır. Bu ayette, Hz. İsa'nın gerçekleştireceği fiillerin, onun peygamberliğinin ilahi bir tasdiki olarak 'âyet' niteliği taşıdığı vurgulanır.

3أَخْلُقُh-l-q

Kök:خ ل ق—Yoktan var etmek, bir şeyi belirli bir ölçü ve düzene göre yaratmak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Halk (yaratmak), bir şeyi takdir etmek ve onu yoktan var etmek veya bir şeyi başka bir şeyden şekillendirmek anlamına gelir. Ayette Hz. İsa'nın 'çamurdan kuş heykeli yaratması' ifadesi, onun Allah'ın izniyle, bir şeye şekil vererek ona hayat verme mucizesini gösterir; bu, mutlak yaratma değil, Allah'ın kudretinin bir tecellisidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Halk kelimesi, Kur'an'da genellikle Allah'ın mutlak yaratma fiili için kullanılırken, bu ayette Hz. İsa'ya atfedilmesi, 'bi-iznillah' (Allah'ın izniyle) kaydıyla sınırlıdır. Bu, Hz. İsa'nın kendi başına yaratma gücüne sahip olmadığını, ancak Allah'ın ona bahşettiği mucizevi bir yetenekle, çamurdan kuş şekli yapıp ona can verebildiğini ifade eder.

4فَأَنفُخُn-f-h

Kök:ن ف خ—Bir şeye nefes üflemek, can vermek.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Nefh, bir şeye ruh üflemek veya can vermek anlamına gelir. Ayette Hz. İsa'nın çamurdan yaptığı kuş heykeline üflemesi, Allah'ın izniyle ona hayat vermesi mucizesini anlatır. Bu, Hz. Âdem'e ruh üflenmesi gibi ilahi bir fiilin, peygamber eliyle tecelli etmesidir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Nefh, bir şeye ruh veya hayat üfleme eylemidir. Hz. İsa'nın çamurdan yaptığı kuş heykeline üflemesi, onun Allah'ın kudretiyle cansız bir maddeye hayat verme yeteneğini gösterir. Bu, onun peygamberliğinin olağanüstü bir kanıtıdır.

5بِإِذْنِe-z-n

Kök:أ ذ ن—İzin, müsaade, ruhsat; Allah'ın takdiri ve iradesiyle.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İzn, bir şeye müsaade etmek ve onu kolaylaştırmak anlamına gelir. Ayette 'bi-iznillah' ifadesi, Hz. İsa'nın tüm mucizelerinin kendi gücüyle değil, tamamen Allah'ın izni, iradesi ve takdiriyle gerçekleştiğini vurgular. Bu, şirki reddeden ve Allah'ın mutlak kudretini tasdik eden önemli bir vurgudur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'izn' kavramı, genellikle Allah'ın evrendeki mutlak egemenliğini ve her şeyin O'nun iradesiyle gerçekleştiğini ifade eder. Hz. İsa'nın mucizelerinin 'Allah'ın izniyle' gerçekleştiği vurgusu, onun ilahi bir varlık olmadığını, aksine Allah'ın seçkin bir kulu ve elçisi olduğunu açıkça ortaya koyar.

6وَأُحْىِh-y-y

Kök:ح ي ي—Canlandırmak, diriltmek, hayat vermek.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): İhyâ, ölüye hayat vermek, canlandırmak demektir. Ayette Hz. İsa'nın 'ölüleri diriltmesi' mucizesi, onun peygamberliğinin en büyük delillerinden biridir ve Allah'ın mutlak kudretinin bir tecellisi olarak, O'nun izniyle gerçekleşir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İhyâ, bir şeyi ölü halden canlı hale getirmektir. Hz. İsa'nın ölüleri diriltmesi, onun Allah tarafından desteklenen olağanüstü bir yeteneğe sahip olduğunu gösterir. Bu, sadece Allah'a ait olan bir fiilin, O'nun izniyle bir peygamber eliyle gerçekleşmesidir.

Âl-i İmrân Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(49) (Ve Rasûlen ilâ beni isrâîle ennî kad ci'tüküm Bi Âyetin min Rabbiküm, ennî ahlüku leküm minet tıni kehey'etit tayri feenfühu fîhi feyekûnu tayran Bi iznillah* ve übriül ekmehe vel ebrasa ve uhyil mevta Bi iznillâh* ve ünebbiüküm Bi mâ te'külune ve mâ teddehırune fî buyutikum* inne fî zâlike le Âyeten leküm in küntüm mu'minîn;)

“Allah onu İsrailoğullarına (şöyle diyecek) bir peygamber olarak gönderir: "Şüphesiz ki ben size Rabbinizden bir Âyet (mucize, belge) getirdim: Size, kuş biçiminde çamurdan birşey yaparım da içine üflerim, Allah'ın izniyle o, kuş olur; anadan doğma körü ve alacalıyı iyileştiririm ve Allah'ın izniyle ölüleri diriltirim. Evlerinizde ne yiyor ve neleri biriktiriyorsanız size haber veririm". Elbette bunda size şüphesiz bir Âyet vardır eğer imân edecek iseniz.” Beni İsrâîl’e peygamber olarak gönderilmesi demek, bu mertebe de belirli bir zümreye hitap ediyor demektir.

Nasıl ki Cenâb-ı Hakk Âdem (a.s.) ın tesviye edilmiş çamuruna “ve nefahtü fihi min rûhi” ile ruhundan nefhetti ise İsâ (a.s.) da da Cenâb-ı Hakk’ın zât-î zuhuru olduğundan o da nefhedince Allah’ın izni ile kuş canlandı. Burada her ne kadar görünürde olan İsâ (a.s.) ise de hakikatte orada Allah’ın zât-î zuhurundan başka bir zuhur yoktur.

Dikkat edersek peygamber olarak İsâ (a.s.) ın bu bahsedilen mu’cizeleri, Hz. Râsûlüllah’ın (s.a.v.) ümmetinde kerâmetler olarak zuhura geliyor. Hz. Râsûlüllah (s.a.v) ise taa kıyamete kadar ölü gönülleri diriltmektedir.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(9)

Kalem Sûresi Zâriyât Sûresi Er-Rahmân Dur Rabbın Namazda (Cilt 2)Kelime-i Îseviyye TB. Kelime-i Îseviyye Secde Sûresi Kelime-i Üzeyriyye Sohbet Arası Sohbetler (23)