Meâric Sûresi 22. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'salât' kelimesinin kökenini 'dua' ve 'tazim' olarak açıklar. 'Musallîn' ise bu fiili sürekli ve düzenli olarak yerine getiren kişileri ifade eder. Ayetteki bağlamda, sadece namaz kılanları değil, aynı zamanda namazın getirdiği sosyal sorumlulukları da yerine getirenleri kapsar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'salât' kelimesini 'dua' ve 'istiğfar' anlamında kullanır. 'Musallîn' ise Allah'a yönelen, O'na dua eden ve O'ndan bağışlanma dileyen kimselerdir. Ayetteki 'illâ' istisnası, bu niteliklere sahip olanların diğerlerinden ayrıldığını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'salât' kavramının Kur'an'daki gelişimini inceler ve başlangıçta daha genel bir 'dua' anlamından, zamanla belirli ritüelistik bir ibadete dönüştüğünü belirtir. 'Musallîn' bu ritüeli düzenli olarak yerine getiren ve bu sayede Allah ile sürekli bir iletişim halinde olan kişilerdir. Ayette, bu ibadetin ahlaki ve sosyal boyutuna da işaret edilir.