Dâvûdiyye Fassı, Süleymâniyye Fassı ile nasıl ilişkilenir?

Fusûsu'l-Hikem, Muhyiddîn İbn Arabî'nin önemli eserlerinden biridir ve her biri bir peygamberin hikmetini işleyen fasslardan oluşur. Dâvûdiyye Fassı ve Süleymâniyye Fassı da bu fasslar arasında yer alır³. Bu fasslar, her ne kadar farklı peygamberlere atfedilmiş olsa da, tasavvufî anlayışa göre hepsi Hakikat-i Muhammediyye'nin farklı tezahürleridir. Kaynaklarda açıkça belirtildiği üzere, "Hakikat-i Süleymaniyye"nin "Hakikat-i Muhammediyye"ye bağlı olduğu kolayca anlaşılabilir¹·². Bu durum, yeryüzünde ayrı ayrı semavi dinler olmadığı, sadece İslam dininin Adem (a.s) ile başlayan seyrinin o peygamber dönemindeki mertebeleri olduğu düşüncesiyle açıklanır¹·². Dolayısıyla, Dâvûdiyye Fassı da Süleymâniyye Fassı gibi, İslam dininin ve Hakikat-i Muhammediyye'nin bir mertebesini temsil eder. Bu fasslar, İbn Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye'de yaptığı gibi, bütün hikmetleri tek bir kaynakta toplama çabasının bir parçasıdır (Fütûhât-ı Mekkiyye, K1-296). Bu bağlamda, Dâvûdiyye Fassı ve Süleymâniyye Fassı, aynı küllî hakikatin farklı veçhelerini sunan, birbirini tamamlayan bölümler olarak ilişkilendirilir.