Hârûniyye Fassı'nın ana konusu nedir?

Fusûsu'l-Hikem, İbn Arabî'nin tasavvuf mâverâsının en kıymetli eseri olup, 27 Fass'tan oluşur ve her Fass bir peygambere ait bir hikmeti taşır. Hârûniyye Fassı da bu bağlamda İmâmiyye Hikmeti'ni temsil eder. Kelime-i Hârûniyye'de vurgulandığı üzere, bu Fass'ın temel meselesi, Hârûn (a.s.)'a ait kelimede bulunan imâmet hikmetinin açıklanmasıdır¹. Eserde, Dâvud Fassı'nda da açıklandığı gibi, her halîfenin aynı zamanda bir imâm olduğu belirtilir; ancak bu durumun tersi her zaman geçerli değildir, yani her imâm halîfe değildir, sadece belirli imâmlar halîfe vasfını taşır¹. Bu ayrım, imâmet ve hilâfet kavramlarının tasavvufî anlamda nasıl iç içe geçtiğini ve birbirini tamamladığını gösterir. Bir kimseye "halîfe" denildiğinde, eğer o kişi hem imâmet hem de hilâfet vasıflarını bir araya getiriyorsa, bu durumda imâmet, hilâfetin bir ismi haline gelmiş olur. Hârûniyye Fassı, bu özel durumu ve imâmetin hilâfetle olan münasebetini Hz. Hârûn'un şahsiyeti üzerinden izah eder¹. Bu, peygamberlerin makamları arasında özel bir yer tutan hilâfetin, imâmetle olan derin bağını ve bu bağın mânevî mertebelerini ortaya koyar.