Lokmâniyye Fassı neyi anlatır?

Lokmâniyye Fassı, İbn Arabî'nin Fusûsu'l-Hikem adlı eserinde yer alan yirmi yedi fassdan biridir. Bu fass, adından da anlaşılacağı üzere, Kur'ân-ı Kerîm'de adı geçen hikmet sahibi Hz. Lokman'ın hikmetine odaklanır. Tasavvufî külliyatta, her fass belirli bir peygamberin mânevî mertebesini ve onun temsil ettiği ilâhî hikmeti açıklar. Lokmâniyye Fassı da bu bağlamda, Hz. Lokman'ın şahsiyetinde tecellî eden hikmet-i ilâhiyyeyi ve bu hikmetin sâlikin seyr-i sülûkundaki yerini izah eder. Ahmed Avni Konuk'un Fusûsu'l-Hikem şerhinde de Lokman Fassı'na özel bir bölüm ayrılmıştır¹. Bu durum, fassın tasavvufî düşüncedeki önemini gösterir. Fassın içeriği, Lokman Sûresi'nin tasavvufî yorumuyla birlikte, saîd olmanın sırrı, Rabb-ı hâs (her kulun özel Rabbi) kavramı ve mârifet-i Rabbâniyye gibi konuları ele alır. Ayrıca teslimiyet ve rıza ekseninde mânevî bir yol haritası sunar (İsmail Fassı). Lokman Fassı, Fusûsu'l-Hikem'in genel yapısı içinde, diğer peygamber fassları gibi, ilâhî isimlerin ve sıfatların farklı tecellîlerini ve bu tecellîlerin insan-ı kâmil üzerindeki etkilerini derinlemesine inceler³·⁴·⁵·⁶·⁷·⁸.