Salât-ı Dâim kavramı hangi Fass ile ilişkilendirilir?

Salât-ı Dâim, namazın kemâl mertebesi olup, sâlikin her an Hakk ile beraber olma hâlini ifade eder². Bu hâl, beş vakit zâhirî namazın ötesinde, kişinin Hakk ile sürekli irtibat kurduğu bir makamdır³. Muhammed Fassı'nın sonlarına doğru yapılan alıntılar, göz ve Allah-Ulûhiyyet bağlantısı ile namazın Fâtiha-Kıyam, İşitme-Rükû, görüş-secde bağlantısını oluşturarak Salât-ı Dâim'in Hakk'ı müşâhede hâli olduğunu vurgular¹. Sâlihiyye Fassı'nın "kün" emri, kâinatın her an Hakk'ın emriyle namazda olduğunu ve sâlikin bu kâinatın namazına eşlik ettiğini belirtir. Kur'an-ı Kerim'de üç mertebeli namazdan bahsedilir: beş vakit namaz, Salât-ı Vusta ve Salât-ı Dâimûn⁴. Salât-ı Vusta, esmâ âlemindeki zikir ve duâ yönlü fiilleri içeren, sıfat âlemine geçiş için bir basamak namazıdır⁵·⁶. Bu ara namazı olmadan Salât-ı Dâimûn'a geçmek mümkün değildir⁷·⁸. Salât-ı Dâimûn, sıfat mertebesi namazı olup, her an namazda olma hâlidir⁹. Şems-i Tebrîzî'nin ifadesiyle Salât, bütün anları içerisine alan tek bir andır; bütün yaşantıları ve hareketleri içine alan tek bir harekettir¹⁰·⁶. Bu, ağızda belirli bir zikri devamlı tekrar etmekten ziyade, bütün mahallerdeki varlığın, gücün, kudretin tek yerden kaynaklandığını idrak etme ve yaşama düzeyidir¹⁰. İnsân-ı Kâmil'in Salât-ı Dâimûn hâlinde, dış görünüşü beşer iken bâtını vahyi açıklayan ilham üzerinedir¹¹.