Sâlihiyye ve Hûdiyye arasındaki köprü kavram nedir?

Ahadiyyet, tasavvufta Hak'ın "tek olma" makamını ifade eden temel bir kavramdır. Bu teklik, hiçbir nispet kabul etmeyen, çoğalmaya mahal vermeyen bir teklik olup, İhlâs Sûresi'ndeki "kul hüvallâhu ehad" ayetinde vurgulanır. Şeyh-i Ekber İbn Arabî, eserlerinde ahadiyyetin farklı veçhelerini ele almıştır. Yûsuf Fassı'nın sonunda "ahadiyyet-i zâtiyye" (Zât birliği) ve "ahadiyyet-i esmâiyye-i ilâhiyye" (ilâhî isimler birliği) kavramlarını zikretmiştir¹·²·¹. Bu kavramlar, Hak'ın zâtının ve isimlerinin birliğini ifade eder. Ardından gelen Hûd Fassı'nda ise, bu birlik anlayışını "ahadiyyet-i rubûbiyyet" (Rablık birliği) kavramıyla derinleştirir ve önceki fasslarla bir köprü kurar¹·²·¹. "Ahadiyyet-i rubûbiyyet", Hak'ın Rablık sıfatının tekliğini ve bu tekliğin tüm varoluşu kuşatmasını ifade eder. Bu geçiş, ahadiyyetin farklı tezahürlerini bir bütünlük içinde sunarak, tasavvufî idrâkteki mertebeleri birbirine bağlar. Ahadiyyet, lâ-taayyün'den sonraki ilk taayyün mertebesi olup, vâhidiyyetin menşeidir ve esmânın henüz kapalı olduğu, tek bir Hak'ta toplandığı bir makamdır. Bu bağlamda, "ahadiyyet-i rubûbiyyet", Hak'ın Rablık vasfının bu tekil ve kapsayıcı ahadiyyet içinde nasıl tecellî ettiğini açıklar.