Şuaybiyye Fassı'nda esas olarak hangi mesele ele alınır?

Şuaybiyye Fassı, Eş'arî kelâmının temel bir görüşünü tasavvufî bir bakış açısıyla ele alır. Eş'arîlere göre, âlemin bütünü tek bir cevherden ibarettir ve cevheriyet yönünden bir şey diğer şeyin aynısıdır¹. Bu temel anlayış, tasavvufta vahdet-i vücud düşüncesiyle derin bir ilişki içindedir. Fass, her şeklin ve her mizacın sınırında ve tanımında bu cevherin aynısının esas alındığını belirtir. Zira bir şey tanımlanırken zikredilen arazlar, yani geçici nitelikler, aslında cevherin kendisidir. Bu durum, varlıkların dışsal farklılıklarına rağmen özde birliğine işaret eder. Şuaybiyye Fassı'nın getirdiği nihai idrak ise, her bir şeklin ve mizacın tanımında esas alınan bu cevherin, Hakk'ın gayrısı olmadığıdır¹. Bu, tüm varoluşun temelinde yatan hakikatin Allah olduğu ve her şeyin O'nun tecellisi olduğu anlamına gelir. Böylece fass, Eş'arî kelâmının cevher anlayışını, tasavvufun tevhid ve vahdet-i vücud prensipleriyle birleştirerek, varlığın birliğini ve Hakk'ın her şeydeki zuhurunu vurgular.