Lokmân Hakîm'in Lokmâniyye Fassı şerhinde özgün noktası nedir?

Lokmân Hakîm, peygamber olmayıp hikmet sahibi bir zattır². Fusûsu'l-Hikem'de kendisine tahsis edilen Lokman Fassı, "Hikmet-i İhsâniyye"nin beyanına ayrılmıştır¹. Bu fassın özgünlüğü, hikmetin Lokman kelimesiyle doğrudan ilişkilendirilmesinden kaynaklanır. Zira Kur'ân-ı Kerîm'de Allah Teâlâ'nın "Biz Lokman'a hikmet verdik" (Lokman, 31/12) buyurması ve "Kime hikmet verilirse, ona çok hayır verilmiş demektir" (Bakara, 2/269) ayeti, Lokman'a verilen hikmetin ilâhî bir lütuf ve ihsan olduğunu açıkça ortaya koyar¹. Bu durum, Lokman Fassı'nın, hikmetin sadece akıl yürütme veya bilgi edinme yoluyla değil, aynı zamanda Allah'ın özel bir ihsanı olarak elde edildiği yönündeki tasavvufî anlayışı vurguladığını gösterir. Lokman Fassı, Fusûsu'l-Hikem'in diğer fassları arasında yer alır ve Ahmed Avni Konuk Şerhi'nde de ele alınmıştır³·⁴. Bu fassın "Kelime-i Lokmâniyye" başlığı altında incelenmesi, Lokman'ın şahsiyetinde tecelli eden bu özel hikmetin derinlemesine anlaşılmasına imkân tanır⁵.