Necdet Ardıç (Terzibaba) Rûh hakkında ne der?

Necdet Ardıç, tasavvufî irfan geleneğini modern döneme taşıyan önemli mürşidlerden biridir¹. Eserleri ve sohbetleriyle tasavvufu geniş kitlelere ulaştırmış, özellikle İrfan Mektebi (Hakk Yolu) gibi çalışmalarıyla öne çıkmıştır². Terzibaba, rûh kavramına özel bir önem atfeder ve onu İslâm metafiziğinin en derin ve gizemli kavramlarından biri olarak görür³. Rûhu, Allah'ın insana üflediği latîf bir cevher olarak tanımlar ve onun emir âleminden olduğunu, beden ile berzah arasındaki bağı kurduğunu belirtir³. Bu tanım, Kur'ân-ı Kerîm'deki "ve nefahtu fîhi min rûhî" (ona kendi rûhumdan üfledim) ayetiyle uyumludur ve rûhun ilâhî kaynaklı olduğunu gösterir. Necdet Ardıç, rûhun hakîkatinin Allah'tan başkasınca bilinmediğini açıkça beyân eden İsra Suresi 85. ayetine ("Sana rûhdan soruyorlar. De ki: Rûh Rabbimin emrindendir") atıfta bulunarak, rûhun mâhiyetinin sırrî olduğuna işaret eder⁴. Bu durum, rûhun akıl ile çözülemeyen, idrâk edilen değil idrâk eden, bilinen değil bilen bir varlık olduğunu vurgular. Terzibaba'nın öğretileri, rûhun insanın aslî ruhânî yapısı ve aslî hakîkati olduğu fikrini destekler. Necdet Ardıç'ın eserleri arasında Fusûsu'l-Hikem şerhi gibi çalışmalar da bulunmaktadır⁵, bu da onun tasavvufî derinliğini ve rûh gibi temel kavramlara yaklaşımının köklü bir geleneğe dayandığını gösterir.