Sadreddin Konevî Ricâlü'l-Gayb hakkında ne der?

Ricâlü'l-Gayb, tasavvufta Allah'ın yeryüzünde gizli kıldığı, kâinatın manevi düzenini yürüten velilere verilen isimdir. Bu zevât-ı âlîden bahsetmek oldukça zor bir mesele olarak kabul edilir³. Sadreddin Konevî'nin Ricâlü'l-Gayb hakkındaki görüşleri, doğrudan kendi eserlerinde detaylı olarak açıklanmamıştır. Ancak, Muhyiddin İbn Arabî'nin manevi evladı olması hasebiyle, İbn Arabî'nin bu konudaki beyanlarını bizzat kendisinden dinlemiş olduğu ve bu sözlerin Konevî için açık bir delil niteliği taşıdığı ifade edilmektedir¹. Bu durum, Konevî'nin Ricâlü'l-Gayb'a dair anlayışının İbn Arabî'nin öğretileriyle şekillendiğini düşündürmektedir. Mevlânâ Câmî, Nefehâtü'l-Üns adlı eserinde Sadreddin Konevî'den naklen, Şeyh-i Ekber'in Endülüs'ten Diyâr-ı Rûm'a geldiğinde nefsinde azimet ettiğini kaydetmiştir². Bu alıntı, Konevî'nin İbn Arabî'nin hayatındaki önemli anlara ve manevi tecrübelerine vakıf olduğunu göstermektedir. Ricâlü'l-Gayb'ın tanınması için ancak kendileri gibi bir gayb eri olunması gerektiği, onların suret kayıtları ve şartlanılmış bilgi ile anlaşılmasının mümkün olmayan yaşantı halleri olduğu belirtilmiştir³. Bu ifade, Ricâlü'l-Gayb'ın mahiyetinin zâhirî bilgilerle değil, bâtınî bir idrakle kavranabileceğine işaret eder.